motd

Wychodząc z pracy spokojnie przełykam krew.. myślę o pokorze, której  miałem się znów uczyć i o szlachetnym zdrowiu, które miałem ostatnio gdzieś w czwartej klasie podstawówki.. ostatnią rzeczą, która nadaje sprężystość moim krokom jest sześćdziesiąt minut funka nieśmiertelnego Flexa..

Pamiętam jak kiedyś zasiedziałem się w biurze na dwa lata..

Pamiętam jak ostatnią dekadę zasiedziałem się w barze..

Pamiętam, że nie umiem nie przeginać, chociaż pamiętam coraz mniej..

Wszystko, co chciałem ocalić od zapomnienia jest tutaj..

Oprócz tego nie ma nic..

Czy ma sens, że się trudzisz?

Weź nie pierdol – to mnie nudzi.

Odrobina dystansu..

This entry was posted on Monday, May 24th, 2010 at 21:50:51 and is filed under off-line, pamiętam, potęga nawyków, znowu. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.